Rijkdom?

Laat het je niet roven door de westerse afgoden

Ik zag eens op TV een reportage over een voedingstransport naar de Oekraïne. De Oekraïne is een erg arm land. De mensen hebben er weinig te eten, er is veel armoede en in veel huizen zijn geen kachels, zodat het daar ’s winters erg koud is enz… Ook lieten ze beelden zien van een kerk waar de gemeente aan het zingen was. Wat straalden die christenen daar van blijdschap. Ze hadden enorme passie voor Jezus Christus. Zeer waarschijnlijk hadden velen van hen geen geld om een TV, computer, technische snufjes, een mobieltje of mooie kleren te kopen. En ook weinigen van hen zullen op een mooie vakantie gaan of lekker luxe eten. De omstandigheden waar deze mensen in leven zijn absoluut geen pretje, maar toch… ze waren zo blij en oogden daardoor toch rijk.

Nederland. Wat is de welvaart hier ontzettend groot! Veel mensen hebben alles en van niks een tekort en hun eerste levensbehoeftes worden prima vervuld. Veel mensen kunnen zich veel extra’s veroorloven. Luxe, vertier, amusement, consumeren, genieten, het moet leuk zijn enz. Maar… heb je er wel eens over nagedacht dat juist door al die pracht en praal, je geloof op een laag pitje kan komen te staan? Is het niet zo, dat we het vaak zo goed hebben en zo druk zijn met onze welvaart, dat we vergeten waar het werkelijk om gaat?

Jezus zegt tegen een gemeente in een rijke stad, genaamd Laodicea scherpe woorden. Je zou deze stad kunnen vergelijken met een rijke westerse stad van nu. Jezus zegt het volgende: U zegt dat u rijk bent, dat u alles hebt wat u wilt en niets meer nodig hebt. U beseft niet hoe ongelukkig u bent, hoe armzalig, berooid, blind en naakt (Opb 3:17). Jezus wijst de christenen in de stad er op, dat ze denken dat ze rijk zijn. Maar dat is alleen maar een rijkdom op materieël gebied. Geestelijk gezien zijn ze arm en verblind geraakt door alle weelde en welvaart. Ze zien niet meer waar het echt om gaat. Ze zijn druk bezig met hele andere dingen dan Jezus Christus. Als je maag goed gevuld is en je het leven gezellig kunt maken, dan kun je op een gegeven denken, dat dat leven is. Maar Jezus zegt in Johannes 14:6: Ik ben de Weg, de Waarheid en het Leven. Denk je eens goed in wat daar staat: Ik ben de Weg, de Waarheid en het Leven en niet een Weg, een Waarheid en een Leven.

Jezus zegt dat Hij het Leven is. De waarde van ons leven ligt in het hebben van een relatie met Jezus Christus. Je kan het zo zien: we zijn gemaakt met een gat in ons hart en dat gat verlangt er naar om gevuld te zijn met iets. Dat gat is op zoek naar liefde. En zo zijn we voortdurend op zoek naar iets wat ons hart kan vullen. Maar er is maar één Persoon, die dat gat echt kan vullen, dat is Jezus. Je kan zo lang blijven zoeken, maar alleen Jezus past in dat gat. En het is Zijn verlangen, dat je steeds meer gaat ontdekken, dat Hij alleen je diepste hartsverlangens kan vervullen. Dat Hij alleen die liefde kan geven waar je naar op zoek bent.

Maar het probleem is dat we telkens weer, die vervulling in iets anders proberen te vinden. De bijbel noemt dat afgoden. Een afgod is iets in je leven dat belangrijker wordt dan Jezus Christus en God de Vader. De bijbel zegt: kinderen, wees op uw hoede voor de afgoden (1 Johannes 5:21). Een waarschuwing, die zeker in onze rijke westerse maatschappij op zijn plaats is, omdat juist hier zoveel afgoden zijn. Zoveel dingen die ons kunnen afleiden van het ware Leven:

	Afgoden zorgen er voor dat God de Vader en Jezus Christus niet die plaats in ons leven krijgen, die Hen toekomt.
	Afgoden halen het vuur uit je relatie met Jezus.
	Afgoden roven je honger naar God.
	Afgoden sussen je geloofsleven in slaap.
	Afgoden voelen tijdelijk wel even fijn, maar geven nooit ware en blijvende vervulling.
	Afgoden zorgen ervoor dat ik zelfgericht wordt en niet denk aan de noden mijn naasten.
	Afgoden zorgen ervoor dat ik gericht ben op het tijdelijke, het materiële, dingen die eens weer vergaan. Wij hebben niets in deze wereld meegebracht en kunnen er ook niets uit meenemen, zegt de bijbel (1 Tim 6:7). Daarom verlang ik ook die dingen te zoeken, die eeuwigheidswaarde hebben. Een relatie met Jezus Christus, dat heeft eeuwigheidswaarde. Een diep verlangen om dicht bij Hem te leven, Hem beter te leren kennen en een diep verlangen om meer op Hem te gaan lijken.

Soms is het goed om iets visueel te maken. Pak eens een dik boek en pak midden in dat boek eens een bladzijde vast. Zo kort is ons leven hier op aarde. Het is maar tijdelijk. Maar de eeuwigheid, dat dikke boek, dat is voor altijd. Daarom is het ook zo belangrijk dat we goed toezien wat met die ene bladzijde –ons leven hier op aarde- doen. Vullen we die bladzij met afgoden of met Jezus Christus. Een goede graadmeter is om te zien waar we onze tijd aan besteden, wat ons enthousiast maakt, wat onze emoties en gedachten vult en waar we veel over praten. Jezus zei: waar je schat is, daar zal ook je hart zijn (Math 6:21).

Als jij verlangt om dichter bij Jezus te komen, dan zal Hij een proces in je leven beginnen om de afgoden uit je leven te halen. Dit kan soms best confronterend wezen. Soms moet je heel bewust een keuze maken in je leven om iets niet meer te doen of iets te minderen. Maar wat er voor terugkomt, is dat je een hechtere relatie met Jezus, de Weg, de Waarheid en het Leven zult krijgen. Hij is Diegene waar jouw en mijn hart het diepst naar verlangd. En dat geheim konden de christenen uit de Oekraïne ook: materieël gezien heel arm, maar wel een hele hechte band met Jezus Christus. Laat het je niet roven door de westerse afgoden! Ik wil eindigen met de woorden van Paulus in Fillipenzen 3:8 Sterker nog, alles beschouw ik als verlies. Het kennen van Christus Jezus, mijn Heer overtreft immers alles. Omwille van Hem heb ik alles prijsgegeven; ik heb alles als afval weggegooid. Ik wilde Christus kennen.

Uw artikel hier? mail ons

Copyright © 2000-2011 Geloof jij in de bijbel?